• JAKUB DZIUBA

• WANDA FRYDMAŃSKA

• PIOTR KŁOSEK

• MATEUSZ KORNEK

• ANNA LECH

• PAWEŁ SZOSTAK

• KATARZYNA KOTLARZ

• MAŁGORZATA KSIĘŻARCZYK,

• ELŻBIETA RUPOWSKA,

• GRAŻYNA WOJCIECHOWSKA

• opiekunowie- Ilse Schulze, Christian Postlack, Heidi Langner

• uczniowie-Andreas , Nadine, Nicole, Jörg , Julia, Hadasah, Brian `

• opiekunowie-Małgorzata Księżarczyk, Elżbieta Rupowska, Grażyna Wojciechowska

• uczniowie-Wanda Frydmańska, Marta Telesz, Anna Lech, Paweł Szostak, Mateusz Kornek, Jakub Dziuba , Piotr Kłosek

• Byliśmy w nadleśnictwie Kup gdzie wysłuchaliśmy lekcji przyrodniczej oraz obejrzeliśmy eksponaty fauny i flory Opolszczyzny.

• Odwiedziliśmy nasze ZOO

• Spotkaliśmy się z twórcami ludowymi z Opola, Państwem Norbertem i Gertrudą Kleman, którzy pokazali nam jak się rzeźbi, wydrapuje kroszonki, maluje opolską porcelanę a także posłuchaliśmy ludowej muzyki, którą pan Norbert wykonywał na starych instrumentach

• Braliśmy udział w koncercie przygotowanym dla uczniów, rodziców i nauczycieli naszej szkoły, przez zespół pieśni i tańca „Małe Opole”.

• W Turawie mieliśmy zajęcia plastyczne, muzyczno-taneczne i rekreacyjne, zabawy językowe, dyskotekę i inne.

• Był czas wolny przeznaczony na spacery w centrum miasta, zakupy, wspólne lody

• Zaprosiliśmy naszych gości na lekcje w młodszej oraz gimnazjalnej klasie w naszej szkole. Pokazaliśmy im nasz nowy budynek szkolny.

• Grupa teatralno-muzyczna wystąpiła na pożegnanie naszych gości.

• Polsko Niemieckiej Współpracy Młodzieży z Warszawy

• Urzędu Miasta Opola
• Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego

Jednym z miast partnerskich Opola jest Mulheim . Mulheim położone jest nad rzeką Ruhrą. ,a wiąkszym miastem sąsiadującym z nim jest Essen. Samo Mulheim jest ślicznym miejscem pełnym parków i skwerów, gdzie nowa, centralna część miasta delikatnie współgra z prześliczną starówką. Widać ogromną dbałość mieszkańców o  piękno swego miasta. Część przemysłowa przesunęła się poza jego granice .



Z inicjatywy pana mgr Andrzeja Wilczyńskiego oraz zaangażowaniu dyrekcji i nauczycieli naszej szkoły, została  nawiązana współpraca ze szkołą specjalną   REMBERGSCHULE    funkcjonującą w tym mieście.  W maju, w dniach od 5 do 9 –05-2003 roku, Zespół Szkół Specjalnych gościł w ramach wymiany międzynarodowej  niemiecką grupę młodzieży wraz z opiekunami. Pierwsze spotkanie przebiegało pod hasłem „Poznajmy się”. Do zorganizowania spotkania w Opolu  oraz do naszej rewizyty w Niemczech mogło dojść jedynie dzięki pomocy instytucji , które wsparły finansowo nasz projekt. Podziękowania należy złożyć Departamentowi Współpracy z Zagranicą i Promocji Regionu przy Urzędzie Marszałkowskim, Urzędowi Miasta-Biuro do Spraw Międzynarodowych oraz Polsko –Niemieckiej Współpracy Młodzieży Deutsch-Polnisches Jugendwerk z siedzibą w Warszawie.

W porozumiewaniu się z naszymi gośćmi nauczycielom i młodzieży oraz często w wielu sprawach opiekuńczo –organizacyjnych  pomagali nam uczniowie III klasy matematycznej z Liceum Ogólnokształcącego Nr 2 .Postanowiliśmy, aby siedmioosobowa grupa uczniów niemieckich i taka sama polskich, wspólnie uczestniczyła we wszystkich zaproponowanych  przez nas przedsięwzięciach. Zaplanowano przede wszystkim zapoznanie gości z nasza szkołą i miastem oraz najbliższą okolicą, wspólne wycieczki i plenery plastyczne.Grupa niemiecka to opiekunowie: Ulli Hauzer, Heidi Langner, Daniela Kirch oraz uczniowie: Nora, Jasmina, Sabrina, Ewa,  Iwona-uczennica z polskiej rodziny, Kristof , Ronni. Ze strony polskiej zaangażowali się :  pani Małgorzata Janik,   Barbara Siadak,  Elżbieta Rupowska oraz pan Andrzej Wilczyński i  uczniowie: Adam Brodziński, Aga Lotycz, Iwona Kretowicz, Ewa Galicka, Michał Kotala, Marcin Pietryka, Rafał Basiński. Pobyt gości trwał pięć dni i w tym czasie udało się zrealizować nasze propozycje. Program był bardzo napięty. Jako gospodarze chcieliśmy pokazać gościom jak najwięcej pięknych miejsc naszego miasta i okolicy, a jednocześnie zrealizować wspólne zamierzenia.

W pierwszym dniu pobytu goście po zakwaterowaniu się w Xawerianum odwiedzili naszą szkołę przy ul. Książąt Opolskich i tam, w harcówce,  powitał ich nasz Pan Dyrektor. Po wspólnym zapoznaniu się goście przeszli do Ratusza. Tam czekały na dzieci słodkie upominki i Pan Prezydent Zembaczynski, który w serdeczny sposób powitał gości w naszym mieście. Po południu wszyscy spotkaliśmy się w ogrodzie szkolnym przy ul. Oleskiej na ognisku i zabawie.

We wtorek zwiedzaliśmy wspólnie opolski rynek, tam też rozłożyliśmy sztalugi i dzieci rysowały i malowały to miejsce. Mieliśmy okazję zobaczyć panoramę miasta, bo udało nam się wejść na Wieżę Piastowską. Po południu odwiedziliśmy nasze ZOO .

Środa to dzień spędzony  w skansenie w  Bierkowicach. Tam braliśmy udział w lekcji „Pasieka”, zwiedzaliśmy , spacerowaliśmy bo dopisywała pogoda oraz malowaliśmy w ramach cyklu „Majówka w skansenie”. Przed kolacją był czas na relaks na basenie.

Czwartek to dzień całkowicie spędzony w plenerze. Najpierw pobyt w stadninie koni w Dąbrówce Łubniańskiej , śniadanie i malowanie na trawie otaczającej nas przyrody oraz przejażdżki konne. Następnie kilka godzin spędziliśmy nad  dużym Jeziorem Turawskim zasłużony odpoczynek w prawie letnim nastroju .Tam też chętne osoby mogły rysować i malować w plenerze.

Każdemu wyjściu w plener  towarzyszyły zajęcia plastyczne zgodnie z charakterem spotkania. W ostatnim dniu pobytu naszych gości , pod Ratuszem miała miejsce wystawa prac powstałych w czasie wspólnych plenerów . Miała uroczysty charakter, gdyż właśnie wtedy obchodzone  były w Opolu  Dni Europejskie i naszą wystawę obejrzało mnóstwo gości –nawet premier, pan Leszek Miller.





Goście wyjeżdżali zmęczeni, ale nie kryli zadowolenia, zarówno uczniowie jak i nauczyciele. Jedyną przeszkodę stanowiła bariera językowa, ale nasze dzieci znalazły sposoby porozumiewania się ze sobą  bez pomocy tłumacza.

W dniach 6-10 października 2003 roku  grupa polskich dzieci wraz z  opiekunami wyjechała  na zaproszenie do szkoły w Mulheim z rewizytą. Nasi uczniowie biorący udział w tej wymianie to : Rafał Basiński, Agata Olczyk, Agnieszka Lotycz, Marek Mleczek, Marcin Pietryka, Marcin Dobrzański, Adam Szesny. Opiekunowie to ci sami nauczyciele, którzy organizowali pierwsze spotkanie w Opolu, pani Małgosia Janik, Barbara Siadak, Elżbieta Rupowska i pan Andrzej Wilczyński. Spotkanie miało przebiegać pod hasłem „ Muzyka i sport”. Najkorzystniejszy okazał się dla nas przejazd autokarem jednego z biur podróży. Po przeszło czternastu godzinach byliśmy na miejscu. Byliśmy w korzystniejszej sytuacji od  naszych kolegów z Niemiec, gdyż jechaliśmy do osób, które już znamy. Zostaliśmy na miejscu bardzo serdecznie przyjęci przez nauczycieli i uczniów, tych których poznaliśmy wcześniej i pozostałych. Okazało się , że w szkole są trzy uczennice z Polski, więc nasza młodzież bez problemu mogła nawiązać kontakt. W porozumiewaniu się z niemieckimi kolegami  pomagali dwaj gimnazjaliści z polskich rodzin. Każdego dnia okazywało się też , że wszędzie spotykaliśmy pracujących  tam Polaków czy to w hotelu, czy u Pani Burmistrz. Program  spotkania obejmował czas na wspólną pracę, zwiedzanie, sport i chwile ,gdzie mogliśmy wymienić się naszymi spostrzeżeniami i doświadczeniami, a młodzież pobawić się i porozmawiać. Zwiedziliśmy szkołę, pracownie, gabinety, ogród, szklarnię, korzystaliśmy z basenu  szkolnego i sali gimnastycznej ,a ponieważ codziennie mieliśmy zajęcia w szkole, pod koniec pobytu dobrze orientowaliśmy się w labiryncie korytarzy. Wyposażenie szkoła w ogromnym stopniu zawdzięcza sponsorom. Podglądaliśmy ciekawe rozwiązania i myślimy że kilka pomysłów  uda się nam wprowadzić w naszej szkole. Po kilku rozmowach  dotyczących form i metod pracy w tamtej szkole można stwierdzić, że mają podobny system pracy, podobne problemy, w podobny sposób diagnozują i opiniują dzieci w swej szkole. Interesowało nas czy i w jaki sposób tworzą indywidualne  programy edukacyjne dla swoich dzieci. Okazało się, że dopiero  próbują ujednolicić system diagnozowania . Narazie opierają się na ocenach opisowych . W dobie komunikacji internetowej z wymianą doświadczeń  nie będzie problemu. Program  naszej wizyty w Rembergschule wyglądał  następująco:

Poniedziałek to  dzień powitania .W szkolnym foyer serdecznie powitała na pani wicedyrektor szkoły Veronika Orylski oraz dzieci przedstawiając krótki program artystyczny. Zwiedziliśmy szkołę, a następnie pojechaliśmy zwiedzać  centrum miasta.

We wtorek w szkole rozpoczęliśmy budowanie bębenków .Mieliśmy okazję brać udział w zajęciach sportowych na basenie szkolnym wspólnie z dziećmi niemieckimi. Zostaliśmy zaproszeni do Pani Burmistrz. W Ratuszu obejrzeliśmy film o Mulheim i wpisaliśmy się do Pamiątkowej Księgi. Pojechaliśmy na ostatnie piętro Ratusza. Mieści się tam muzeum wyposażenia starych biur i urzędów. Można obejrzeć miasto z perspektywy. Byliśmy tez w Muzeum Natury gdzie odbywają zajęcia z przyrody i ekologii dla dzieci z różnych szkół miasta.

We środę wraz ze wszystkimi uczniami Rembergschule płynelismy statkiem Haus Altfried do Essen .Mogliśmy przekonać się , że Mulheim to miasto położone wśród zieleni, pagórków, lasków i malowniczych wiosek. Wieczorem wyszliśmy na kręgle.

We czwartek po wspólnej ze wszystkimi uczniami próbie z bębenkami braliśmy udział w zajęciach sportowych na sali gimnastycznej. Były to przeróżne zabawy na ogromnym dmuchanym materacu-trampolinie. Po południu zwiedziliśmy centrum handlowe w Rhein-Ruhr-Zentrum. Największa atrakcja miała miejsce wieczorem. Udział w koncercie szkolnego zespołu muzycznego w domu kultury oraz wspólna dyskoteka .Brali w niej udział nauczyciele, rodzice, uczniowie i osoby zaprzyjaźnione ze szkołą.

Ostatni dzień to pożegnanie ze szkołą i uczniami mające formę wspólnego występu na sali gimnastycznej, z wykorzystaniem wcześniej zrobionych bębenków.

Mieliśmy też możliwość zwiedzenia największego centrum handlowego Europy-Oberhausen. Tam też obejrzeliśmy Zoo mieszczące się na terenie parku książęcego. Po kolacji gospodarze przygotowali dla nas projekcję filmu nakręconego w czasie ich pobytu w Polsce oraz zdjęć wykonanych podczas naszej wizyty u nich. Zdjęcia dokumentują nasz pobyt i przywołują miłe wspomnienia.

Porozumienie Ramowe o współpracy partnerskiej między naszymi miastami podpisane zostało 29 kwietnia 1989 r. podczas Dni Polskiej kultury w Zagłębiu Rhury. W Mulheim ratyfikowano je 11 maja 1989 a Miejska Rada Narodowa w Opolu nadała mu moc prawną  20 grudnia 1989 roku .Ze strony niemieckiej dokonała tego nadburmistrz Mulheim Eleonore Gullenstern , ze strony polskiej prezydent miasta-Tadeusz Berka. Partnerstwo zostało zainspirowane przez kierownictwo Instytutu Śląskiego i Akademię Ewangelicką w Mulheim. Współpraca tych dwóch placówek datowała się od 1985 roku i obejmowała wymianę grup dyskusyjnych, wymianę młodzieży, wymianę dorobku naukowego i publikacje wspólnych wydawnictw. W momencie zawierania partnerstwa istniały jeszcze dwa państwa niemieckie i chociaż był to okres trudny historycznie, to właśnie to nawiązanie kontaktów stanowiło jedną z pierwszych takich inicjatyw w naszym kraju z początku lat dziewięćdziesiątych. W latach sześćdziesiątych był to rejon znany przede wszystkim  z przemysłu ciężkiego utrzymujący się z węgla i stali. Po restrukturyzacji rozwinął się głównie handel i usługi. Rhura będąca niegdyś przemysłowym ściekiem stała się rzeką dostarczającą miastu wody pitnej i a ptactwu i zwierzętom nieprzebranej ilości siedlisk. Największą wagę przywiązywało się do kontaktów młodzieży, która za parę lat stanowić miała o jakości  kontaktów polsko-niemieckich. W 1994 roku odbyło się w Opolu Forum Ekologiczne Miast Partnerskich, opolska młodzież brała udział w Międzynarodowym Forum Młodzieży Środowisko i Ekologia w Mulheim, młodzi artyści brali udział w festiwalach młodzieżowych w Niemczech, a do Opola przyjeżdżali muzycy na Dni Opola. W Mulheim występował zespół „Pech”, „Opole”, „Legenda”. W tragiczny dla Opola 1997 roku Mulheim pośpieszyło z pomocą dla naszego miasta wysyłając brygadę ratowniczą straży pożarnej, zbierając fundusze na odbudowę zniszczeń /patronat nad odbudową Liceum Ogólnokształcącego nr 1, pomoc w remoncie przedszkoli, domów seniora/, przesyłając środki sanitarne, żywność i inne.

Opracowano na podstawie „ ALMANACH OPOLSKI” 1999 ROK

Organizowanie wymian wymaga dużego nakładu pracy, czasu, elastyczności, pomysłów i rozwiązań .Wymaga zaangażowania większej ilości osób i dlatego grupa organizacyjna znalazła wsparcie w osobach: pani Małgosi Księżarczyk, pani Beaty Cichockiej,pani Ali Wyszyńskiej, pani Grażyny Wojciechowskiej. Nasze plany na najbliższą przyszłość zawarte są w liście zredagowanym do naszych kolegów w Mulheim. W Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Krzyżowej odbyły się w lutym warsztaty  „Wymiana na szóstkę”. Mieliśmy tam swoich ludzi. Przywieźliśmy stamtąd wiele informacji przekazanych przez osoby pracujące od lat w instytucjach związanych z organizowaniem wymian i tak:

-przedstawicielem FUNDACJI  KRZYŻOWA ,

-pedagogiem z  Mięzynarodowego Domu Spotkań Młodzieży  w Mikoszewie

oraz Przedstwicielem Polsko-Niemieckiej Współpracy Młodzieży PNWM z Warszawy

Ważne adresy:

PNWM 03-927 Warszawa   UL.Alzacka 18el.  0 22  518 8910  fax. 0 22  617 04 48

Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. www.pnwm.org

PNWM- baza danych o partnerach zagranicznych  www.dpjw.org/kontaktboerse

Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży Krzyżowa 7 58-112 Grodziszcze

tel.  74  8500340   fax. 74   8500305  Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. www.krzyzowa.org.pl

Podczas pobytu w Niemczech w czasie ferii zimowych 2006r. odwiedziłam szkołę w Hildesheim (Schule im Bockfeld), gdzie uczą się dzieci z niepełnosprawnością umysłową i ruchową.

Pragnę podzielić się moimi nowymi doświadczeniami.

Szkoła położona jest w zacisznej części miasta Hildesheim, przy ulicy Im Bockfelde 84, stąd jej nazwa. W skład placówki wchodzi kompleks pawilonów, które zajmują sporą powierzchnię. Dzięki temu szkoła dysponuje dużym parkingiem i pięknym terenem do zabaw na powietrzu.

Z rozmowy z Panem H.Junge (dyrektorem szkoły) oraz jego zastępcą - Panią Fr.Sapizak dowiedziałam się, że w br. szkolnym uczęszcza do tej placówki 281 uczniów w wieku 6-18 lat.

Dzieci rozpoczynają zajęcia dydaktyczne o godz. 8.15 i kończą o 12.40. Następnie mają zajęcia pozalekcyjne i ok. godz.15.00 rozwożone są szkolnymi autobusami do domów rodzinnych. Szkoła dysponuje siedemdziesięcioma minibusami oraz kilkoma taksówkami, które przywożą uczniów do szkoły i odwożą do domów. Żadne dziecko nie ma przyznanego nauczania indywidualnego w domu rodzinnym.

Dzieci uczą się w 7-10-cio osobowych zespołach klasowych. Na terenie szkoły istnieje 35 klas. W klasie przebywają uczniowie o różnych stopniach niepełnosprawności umysłowej. Ci sprawniejsi opiekują się i pomagają słabszym. Nauczyciel prowadzący zajęcia ma do pomocy dwie osoby: wychowawcę, tzw. Kindergarterin, która czuwa nad tym, aby dzieci nie przeszkadzały sobie wzajemnie podczas lekcji, odnosiły się do siebie z szacunkiem oraz wykonywały polecenia nauczyciela, oraz osobę, która pomaga dzieciom w czynnościach pielęgnacyjnych.

Miałam okazję gościć w klasie pani mgr Petry Jelken. Sala lekcyjna była niemała, udekorowana pracami uczniów i aktualnymi zdjęciami z wycieczki klasowej.

Zespół klasowy liczył siedmiu uczniów w wieku około 17 lat, o różnym stopniu niepełnosprawności umysłowej. Dwie osoby były na wózkach inwalidzkich, z których Melani nie potrafiła mówić, tylko krzyczała, chcąc zwrócić na siebie uwagę i wykazywała duże ożywienie. Daniela, natomiast mówiła, ale bardzo niewyraźnie i powoli, a zasób jej słów był ubogi. Pozostała grupa młodzieży z ochotą włączyła się w rozmowę i z dużym zainteresowaniem oglądała zdjęcia moich uczniów. Moja pierwsza wizyta w niemieckiej szkole była krótka, jednak przebiegała w miłej atmosferze. Nauczyciele i uczniowie przyjęli mnie życzliwie i z sympatią. Na koniec wymieniliśmy się adresami i rozstali w nadziei, że zobaczymy się ponownie.